Tabele zasad są przepisywane z tekstów urzędowych i porównywane z nimi przy każdej zmianie. Narzędzie ci pomaga; przeczytaj jego uwagi, zanim wydrukujesz etykietę na sprzedaż.

Przewodniki / Etykieta mydła

Etykieta mydła w UE: co musi się na niej znaleźć

Opublikowano: 13 października 2026. Ostatnie sprawdzenie przepisów: 25 września 2026. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna.

Mydło robione ręcznie i sprzedawane w UE jest produktem kosmetycznym, a jego etykietę reguluje rozporządzenie (WE) nr 1223/2009. Przepisy są szczegółowe, ale nie ma w nich nic tajemniczego: siedem obowiązkowych informacji na pojemniku oraz wykaz składników z dokładnymi zasadami nazewnictwa i kolejności. Ten przewodnik omawia je po kolei, razem ze zmianą z 2026 r. dotyczącą alergenów zapachowych, na której potyka się wielu twórców.

Siedem informacji, których art. 19 wymaga na etykiecie

Zgodnie z art. 19 ust. 1 na pojemniku i opakowaniu zewnętrznym znajdują się następujące informacje, „nieusuwalne, łatwe do odczytania i widoczne”:

  1. Imię i nazwisko lub zarejestrowana firma oraz adres osoby odpowiedzialnej (a w przypadku produktów importowanych nazwa kraju pochodzenia).
  2. Nominalna zawartość w momencie pakowania, wyrażona w jednostkach masy lub objętości (z wyjątkiem opakowań zawierających mniej niż 5 gramów lub 5 mililitrów, bezpłatnych próbek i produktów w opakowaniach jednorazowego użycia).
  3. Data minimalnej trwałości („najlepiej zużyć przed końcem”) albo, w przypadku produktów o minimalnej trwałości dłuższej niż 30 miesięcy, symbol okresu po otwarciu opakowania z okresem w miesiącach lub latach.
  4. Szczególne środki ostrożności podczas stosowania, a co najmniej te z załączników III-VI, które dotyczą twoich składników.
  5. Numer partii produktu lub oznaczenie pozwalające na identyfikację produktu (tylko na opakowaniu zewnętrznym, jeśli produkt jest za mały).
  6. Funkcja produktu, chyba że jednoznacznie wynika ona z jego prezentacji (kostka mydła zwykle mówi sama za siebie).
  7. Wykaz składników, który ma własne zasady (niżej).

W Polsce ustawa z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych stanowi w art. 4 ust. 1: „Produkty kosmetyczne udostępniane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znakuje się w języku polskim.” Ustawa nie wymienia poszczególnych informacji. Rozporządzenie UE ustala przy tym dwie rzeczy: zgodnie z art. 19 ust. 5 informacje z ust. 1 lit. b), c), d) i f) oraz z ust. 2, 3 i 4 podaje się „w języku określonym przepisami państwa członkowskiego”, a są to nominalna zawartość, data minimalnej trwałości (lub okres po otwarciu), szczególne środki ostrożności i funkcja produktu. Wykaz składników zachowuje wspólne nazwy ze słownika (art. 19 ust. 6) i angielski nagłówek „ingredients”.

Zasady wykazu składników

Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. g) „Wykaz poprzedzony jest określeniem »ingredients«”, także na polskiej etykiecie, a informacje te „mogą być podane tylko na opakowaniu zewnętrznym”. Zasady, na których potykają się twórcy:

Wyjątek dla mydła jako małego produktu

Art. 19 ust. 3 wymienia mydło wprost: w przypadku mydła, kulek do kąpieli i innych małych produktów kosmetycznych, gdy ze względów praktycznych nie jest możliwe umieszczenie wykazu składników na etykiecie, metce, taśmie lub karcie lub w załączonej ulotce, wykaz umieszcza się w informacji „w bezpośredniej bliskości pojemnika, w którym dany produkt kosmetyczny wystawiony jest do sprzedaży”. Sprzedaż nieopakowanych kostek na stoisku targowym jest więc możliwa, jeśli chodzi o wykaz, który musi po prostu znajdować się tuż obok nich. Art. 19 ust. 3 dotyczy tylko wykazu składników: w przypadku produktów, które nie są wstępnie opakowane, art. 19 ust. 4 pozostawia zasady dotyczące pozostałych informacji państwom członkowskim.

W Polsce robi to art. 4 ust. 2 ustawy o produktach kosmetycznych: „Jeżeli produkt kosmetyczny jest nieopakowany lub pakowany na miejscu sprzedaży na prośbę kupującego lub wstępnie pakowany w celu natychmiastowej sprzedaży, informacje wymienione w art. 19 ust. 1 rozporządzenia nr 1223/2009 umieszcza się na pojemniku lub opakowaniu, w którym produkt kosmetyczny został wystawiony do sprzedaży.” Wszystkie informacje z art. 19 ust. 1, nie tylko wykaz składników, trafiają więc na pojemnik lub opakowanie, w którym produkt jest wystawiony; przepis nie mówi o ulotce wydawanej razem z produktem.

Sprzedajesz poza UE?

Częste pytania

Czy na mydle robionym ręcznie i sprzedawanym w UE trzeba podać składniki?

Tak. Mydło znakuje się zgodnie z unijnym rozporządzeniem dotyczącym produktów kosmetycznych (1223/2009), a jego art. 19 wymaga wykazu składników poprzedzonego określeniem „ingredients”, z nazwami INCI, w porządku malejącym według masy. W przypadku mydła i innych małych produktów, na których ze względów praktycznych nie da się umieścić wykazu na etykiecie, art. 19 ust. 3 pozwala umieścić go w informacji w bezpośredniej bliskości pojemnika, w którym mydło jest wystawione do sprzedaży.

Co zmieniło się 1 sierpnia 2026 r. w alergenach zapachowych?

Rozporządzenie (UE) 2023/1545 rozszerzyło listę alergenów zapachowych, które trzeba podawać osobno, ze znanych 26 (w 2023 r. obowiązywały jeszcze 24) do 81. Nowe produkty wprowadzane do obrotu w UE muszą ją stosować od 1 sierpnia 2026 r. Progi się nie zmieniły: 0,001% w produktach niespłukiwanych i 0,01% w produktach spłukiwanych, takich jak mydło.

Czy mogę po prostu napisać w wykazie składników „olejek eteryczny lawendowy”?

Nie. Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. g) kompozycje zapachowe i aromatyczne oraz surowce, z których je wytworzono, określa się terminem „parfum” lub „aroma”, a każdą substancję z listy w załączniku III podaje się po nim, gdy przekroczy próg. Od rozporządzenia (UE) 2023/1545 olejek lawendowy sam figuruje na tej liście: w UE i w Irlandii Północnej podaje się więc także olejek, pod jego nazwą z załącznika III, a wykaz kończy się na przykład tak: „Parfum, Lavandula Oil/Extract, Linalool, Limonene”. W Wielkiej Brytanii, której listy nie zmieniono, kończy się tak: „Parfum, Linalool, Limonene”.

Czy trzeba podawać alergeny poniżej progu?

Nie. Alergen zapachowy podaje się osobno dopiero wtedy, gdy przekracza 0,001% produktu niespłukiwanego lub 0,01% produktu spłukiwanego, po zsumowaniu wszystkich źródeł zapachu w recepturze. Poniżej progu pozostaje w zbiorczym terminie „Parfum”.

Źródła

  • Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009, art. 19, załącznik II (pozycja 1380, HICC) i załącznik III (tekst skonsolidowany z 18.5.2026, CELEX 02009R1223), wersja polska i angielska
  • Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/1545 (Dz.U. L 188 z 27.7.2023), rozszerzenie listy alergenów zapachowych; jego motyw 5 liczy 24 alergeny oznakowywane indywidualnie przed nim, wersja polska i angielska
  • Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2025/1175, słownik wspólnych nazw składników (Dz.U. L, 2025/1175, 10.7.2025), stosowana od 30 lipca 2026 r.; zastąpiła decyzję (UE) 2022/677, a wcześniej decyzję (UE) 2019/701
  • Ustawa z dnia 4 października 2018 r. o produktach kosmetycznych (Dz.U. 2018 poz. 2227), art. 4 ust. 1 i 2, api.sejm.gov.pl
  • 21 CFR 701.3 i 701.20 (Stany Zjednoczone); rozporządzenie 1223/2009 w wersji stosowanej w Wielkiej Brytanii (prawo zachowane), załącznik III

Te same dokumenty, z których przepisujemy tabele zasad naszego narzędzia do etykiet i z którymi je porównujemy. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna; za oznakowanie swojego produktu nadal odpowiadasz ty.