Przewodniki / Wodorotlenek sodu
Wodorotlenek sodu: czy trzeba go podać na etykiecie mydła?
Opublikowano: 13 października 2026. Ostatnie sprawdzenie przepisów: 25 września 2026. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna.
Według dosłownego brzmienia art. 19 ust. 1 lit. g) tak: składniki w wykazie wymienia się „w porządku malejącym, według masy w momencie ich dodawania do produktu kosmetycznego”, a wodorotlenek sodu jest składnikiem, który się dodaje. Według konwencji, którą stosuje większość twórców mydła i wielu dostawców, wykaz nazywa natomiast to, czym staje się ług (wodorotlenek sodu, często nazywany sodą kaustyczną): „Sodium Olivate”, „Sodium Cocoate”, z „Glycerin” i „Aqua”, a nazwa „Sodium Hydroxide” się nie pojawia. Oba odczytania funkcjonują w rzemieślniczej praktyce UE i Zjednoczonego Królestwa, oba uwzględniają ług i żadne nie pozwala go pominąć, jakby nie został użyty. Nasze narzędzie drukuje wykaz w postaci „jak w gotowym mydle” i mówi ci, że to zrobiło.
Co mówi tekst
Art. 19 ust. 1 lit. g) wymaga wykazu składników i na jego potrzeby definiuje składnik jako „każdą substancję lub mieszaninę celowo zastosowaną w procesie wytwarzania produktu kosmetycznego”. Wyłączone są tylko dwie rzeczy: zanieczyszczenia stosowanych surowców oraz „dodatkowe materiały techniczne wykorzystane do przygotowania, lecz niewystępujące w produkcie końcowym”. Ług stosuje się celowo i nie jest on dodatkowym materiałem technicznym: to odczynnik, który robi mydło. Składniki wymienia się „w porządku malejącym, według masy w momencie ich dodawania do produktu kosmetycznego”, przy czym składniki o stężeniu mniejszym niż 1% można wymienić w dowolnej kolejności po tych, których stężenie jest wyższe; art. 19 ust. 6 wymaga dla każdego wspólnej nazwy ze słownika, a dla ługu jest nią „Sodium Hydroxide” (pozycja 26674).
Dwa odczytania obok siebie
Prosta receptura mydła z oliwy z oliwek i oleju kokosowego daje się odczytać na dwa sposoby:
| Jak przy dodaniu (brzmienie tekstu) | Jak w gotowym mydle (powszechna konwencja) |
|---|---|
| Olea Europaea Fruit Oil, Cocos Nucifera Oil, Aqua, Sodium Hydroxide | Sodium Olivate, Sodium Cocoate, Aqua, Glycerin |
Wykaz „jak przy dodaniu” opisuje to, co trafiło do garnka, według dodanej masy, z każdą nazwą ze słownika. Wykaz „jak w gotowym mydle” opisuje kostkę: sole sodowe kwasów tłuszczowych (pozycje 26872 i 26507 słownika), glicerynę uwalnianą w reakcji i wodę, która pozostaje. W drugim odczytaniu ług jest obecny w nazwach soli: dlatego jest to wybór sposobu przedstawienia, a nie pominięcie. Wymienienie razem olejów i soli albo pominięcie ługu w wykazie „jak przy dodaniu” nie odpowiada żadnemu z dwóch odczytań i to właśnie ta wersja prowadzi do błędów.
Dlaczego narzędzie drukuje wykaz „jak w gotowym mydle”
Nasze narzędzie do mydła zmydla oleje, które receptura oznacza jako mydło, i drukuje nazwy soli, bo to właśnie zawiera kostka i tego większość twórców mydła, dostawców i osób przeprowadzających ocenę bezpieczeństwa oczekuje na etykiecie mydła. Drukuje sole i wodę; nie dodaje wiersza „Glycerin”, bo nie oblicza glicerolu uwalnianego w reakcji, więc kto stosuje tę część konwencji, dodaje go na podstawie własnych wartości. Obok wyniku zostawia notatkę, że dosłowne brzmienie tekstu przemawia za odczytaniem „jak przy dodaniu”: wybór odbywa się więc jawnie. W produkcie niespłukiwanym albo spłukiwanym, który nie jest mydłem, nic się nie zmydla: oleje zachowują nazwy botaniczne, a wiersz z ługiem jest oznaczany, nigdy po cichu zużywany. Jeśli osoba, która przeprowadza ocenę bezpieczeństwa twojego produktu, albo organ poprosi o postać „jak przy dodaniu”, wpisana receptura jest tym wykazem: oleje, woda i ług w kolejności według ich masy.
W innych krajach
- Wielka Brytania. Art. 19 zachowanego rozporządzenia ma to samo brzmienie co angielska wersja tekstu UE, więc obowiązują te same dwa odczytania. Nazwy też są te same; numery pozycji na tej stronie pochodzą ze słownika UE, a słownik, który Wielka Brytania zachowała z prawa UE, podaje te same nazwy pod innymi numerami.
- Stany Zjednoczone. Kostka, która spełnia definicję mydła z 21 CFR 701.20 i jest sprzedawana wyłącznie jako mydło, nie potrzebuje wykazu składników. Kostka sprzedawana jako kosmetyk podaje składniki w porządku malejącym według udziału, zgodnie z 21 CFR 701.3(a).
Powiązane pytania
Czy w gotowej kostce zostaje wodorotlenek sodu?
W dobrze zrobionej i dojrzałej kostce ług przereagował z olejami. To fakt z chemii, nie z etykietowania: art. 19 ust. 1 lit. g) definiuje składnik jako każdą substancję lub mieszaninę celowo zastosowaną w procesie wytwarzania produktu kosmetycznego i wyłącza tylko zanieczyszczenia surowców oraz dodatkowe materiały techniczne, które nie występują w produkcie końcowym. Wodorotlenek sodu nie jest ani jednym, ani drugim: dlatego odczytanie „jak przy dodaniu” zostawia go w wykazie, a odczytanie „jak w gotowym mydle” uwzględnia go w nazwach soli.
Czy mogę podać Sodium Hydroxide i nadal nazywać mydło naturalnym?
Podanie składnika z nazwy to stwierdzenie faktu, a etykieta nie jest miejscem, w którym ocenia się słowo naturalny. Oświadczenia dotyczące produktów kosmetycznych muszą spełniać wspólne kryteria rozporządzenia (UE) nr 655/2013: to osobna kwestia, z własną stroną. Nic w art. 19 nie zależy od tego, jak wolałbyś, żeby wykaz wyglądał.
A wodorotlenek potasu w mydle w płynie?
Obowiązują te same dwa odczytania. Jak przy dodaniu: Potassium Hydroxide (pozycja 22655 słownika) na jego miejscu według masy. Jak w gotowym mydle: sole potasowe, na przykład Potassium Olivate (pozycja 22715) i Potassium Cocoate (pozycja 22594). Nasze narzędzie do mydła odczytuje wiersz z wodorotlenkiem potasu i drukuje sole potasowe dla każdego oleju, który ma w słowniku nazwę soli potasowej; dla receptury z olejem, który jej nie ma (olej ze słodkich migdałów, masło kakaowe, olej z awokado, olej z pestek winogron, smalec, masło mango, olej arganowy), drukuje zamiast tego cały wykaz w postaci „jak przy dodaniu” i informuje o tym.
Źródła
- Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych, tekst skonsolidowany z 18.5.2026, CELEX 02009R1223, wersja polska i angielska: art. 19 ust. 1 lit. g) (definicja składnika; porządek malejący według masy w momencie dodawania; zasada dotycząca składników poniżej 1%) i art. 19 ust. 6 (nazwy ze słownika)
- Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2025/1175, słownik wspólnych nazw składników (stosowana od 30 lipca 2026 r.), wersja angielska: pozycje 26674 (Sodium Hydroxide), 22655 (Potassium Hydroxide), 26872 (Sodium Olivate), 26507 (Sodium Cocoate), 22715 (Potassium Olivate), 22594 (Potassium Cocoate), 11096 (Glycerin), 2112 (Aqua), 17916 (Olea Europaea Fruit Oil)
- Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 w wersji obowiązującej w Wielkiej Brytanii (prawo zachowane z UE), art. 19, legislation.gov.uk, tekst według stanu na 15 sierpnia 2026 r. (to samo brzmienie)
- Decyzja Komisji (UE) 2019/701, słownik wspólnych nazw składników w wersji obowiązującej w Wielkiej Brytanii (prawo zachowane z UE), legislation.gov.uk: te same nazwy pod innymi numerami pozycji
- 21 CFR 701.3(a) i 21 CFR 701.20, eCFR, tytuł 21 według stanu na 30 czerwca 2026 r.
Dokumenty, na których opiera się ta odpowiedź. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna; za oznakowanie swojego produktu nadal odpowiadasz ty.