Tabele zasad są przepisywane z tekstów urzędowych i porównywane z nimi przy każdej zmianie. Narzędzie ci pomaga; przeczytaj jego uwagi, zanim wydrukujesz etykietę na sprzedaż.

Przewodniki / Wodorotlenek sodu

Wodorotlenek sodu: czy trzeba go podać na etykiecie mydła?

Opublikowano: 13 października 2026. Ostatnie sprawdzenie przepisów: 25 września 2026. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna.

Według dosłownego brzmienia art. 19 ust. 1 lit. g) tak: składniki w wykazie wymienia się „w porządku malejącym, według masy w momencie ich dodawania do produktu kosmetycznego”, a wodorotlenek sodu jest składnikiem, który się dodaje. Według konwencji, którą stosuje większość twórców mydła i wielu dostawców, wykaz nazywa natomiast to, czym staje się ług (wodorotlenek sodu, często nazywany sodą kaustyczną): „Sodium Olivate”, „Sodium Cocoate”, z „Glycerin” i „Aqua”, a nazwa „Sodium Hydroxide” się nie pojawia. Oba odczytania funkcjonują w rzemieślniczej praktyce UE i Zjednoczonego Królestwa, oba uwzględniają ług i żadne nie pozwala go pominąć, jakby nie został użyty. Nasze narzędzie drukuje wykaz w postaci „jak w gotowym mydle” i mówi ci, że to zrobiło.

Co mówi tekst

Art. 19 ust. 1 lit. g) wymaga wykazu składników i na jego potrzeby definiuje składnik jako „każdą substancję lub mieszaninę celowo zastosowaną w procesie wytwarzania produktu kosmetycznego”. Wyłączone są tylko dwie rzeczy: zanieczyszczenia stosowanych surowców oraz „dodatkowe materiały techniczne wykorzystane do przygotowania, lecz niewystępujące w produkcie końcowym”. Ług stosuje się celowo i nie jest on dodatkowym materiałem technicznym: to odczynnik, który robi mydło. Składniki wymienia się „w porządku malejącym, według masy w momencie ich dodawania do produktu kosmetycznego”, przy czym składniki o stężeniu mniejszym niż 1% można wymienić w dowolnej kolejności po tych, których stężenie jest wyższe; art. 19 ust. 6 wymaga dla każdego wspólnej nazwy ze słownika, a dla ługu jest nią „Sodium Hydroxide” (pozycja 26674).

Dwa odczytania obok siebie

Prosta receptura mydła z oliwy z oliwek i oleju kokosowego daje się odczytać na dwa sposoby:

Jak przy dodaniu (brzmienie tekstu)Jak w gotowym mydle (powszechna konwencja)
Olea Europaea Fruit Oil, Cocos Nucifera Oil, Aqua, Sodium HydroxideSodium Olivate, Sodium Cocoate, Aqua, Glycerin

Wykaz „jak przy dodaniu” opisuje to, co trafiło do garnka, według dodanej masy, z każdą nazwą ze słownika. Wykaz „jak w gotowym mydle” opisuje kostkę: sole sodowe kwasów tłuszczowych (pozycje 26872 i 26507 słownika), glicerynę uwalnianą w reakcji i wodę, która pozostaje. W drugim odczytaniu ług jest obecny w nazwach soli: dlatego jest to wybór sposobu przedstawienia, a nie pominięcie. Wymienienie razem olejów i soli albo pominięcie ługu w wykazie „jak przy dodaniu” nie odpowiada żadnemu z dwóch odczytań i to właśnie ta wersja prowadzi do błędów.

Dlaczego narzędzie drukuje wykaz „jak w gotowym mydle”

Nasze narzędzie do mydła zmydla oleje, które receptura oznacza jako mydło, i drukuje nazwy soli, bo to właśnie zawiera kostka i tego większość twórców mydła, dostawców i osób przeprowadzających ocenę bezpieczeństwa oczekuje na etykiecie mydła. Drukuje sole i wodę; nie dodaje wiersza „Glycerin”, bo nie oblicza glicerolu uwalnianego w reakcji, więc kto stosuje tę część konwencji, dodaje go na podstawie własnych wartości. Obok wyniku zostawia notatkę, że dosłowne brzmienie tekstu przemawia za odczytaniem „jak przy dodaniu”: wybór odbywa się więc jawnie. W produkcie niespłukiwanym albo spłukiwanym, który nie jest mydłem, nic się nie zmydla: oleje zachowują nazwy botaniczne, a wiersz z ługiem jest oznaczany, nigdy po cichu zużywany. Jeśli osoba, która przeprowadza ocenę bezpieczeństwa twojego produktu, albo organ poprosi o postać „jak przy dodaniu”, wpisana receptura jest tym wykazem: oleje, woda i ług w kolejności według ich masy.

W innych krajach

Powiązane pytania

Czy w gotowej kostce zostaje wodorotlenek sodu?

W dobrze zrobionej i dojrzałej kostce ług przereagował z olejami. To fakt z chemii, nie z etykietowania: art. 19 ust. 1 lit. g) definiuje składnik jako każdą substancję lub mieszaninę celowo zastosowaną w procesie wytwarzania produktu kosmetycznego i wyłącza tylko zanieczyszczenia surowców oraz dodatkowe materiały techniczne, które nie występują w produkcie końcowym. Wodorotlenek sodu nie jest ani jednym, ani drugim: dlatego odczytanie „jak przy dodaniu” zostawia go w wykazie, a odczytanie „jak w gotowym mydle” uwzględnia go w nazwach soli.

Czy mogę podać Sodium Hydroxide i nadal nazywać mydło naturalnym?

Podanie składnika z nazwy to stwierdzenie faktu, a etykieta nie jest miejscem, w którym ocenia się słowo naturalny. Oświadczenia dotyczące produktów kosmetycznych muszą spełniać wspólne kryteria rozporządzenia (UE) nr 655/2013: to osobna kwestia, z własną stroną. Nic w art. 19 nie zależy od tego, jak wolałbyś, żeby wykaz wyglądał.

A wodorotlenek potasu w mydle w płynie?

Obowiązują te same dwa odczytania. Jak przy dodaniu: Potassium Hydroxide (pozycja 22655 słownika) na jego miejscu według masy. Jak w gotowym mydle: sole potasowe, na przykład Potassium Olivate (pozycja 22715) i Potassium Cocoate (pozycja 22594). Nasze narzędzie do mydła odczytuje wiersz z wodorotlenkiem potasu i drukuje sole potasowe dla każdego oleju, który ma w słowniku nazwę soli potasowej; dla receptury z olejem, który jej nie ma (olej ze słodkich migdałów, masło kakaowe, olej z awokado, olej z pestek winogron, smalec, masło mango, olej arganowy), drukuje zamiast tego cały wykaz w postaci „jak przy dodaniu” i informuje o tym.

Źródła

  • Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 dotyczące produktów kosmetycznych, tekst skonsolidowany z 18.5.2026, CELEX 02009R1223, wersja polska i angielska: art. 19 ust. 1 lit. g) (definicja składnika; porządek malejący według masy w momencie dodawania; zasada dotycząca składników poniżej 1%) i art. 19 ust. 6 (nazwy ze słownika)
  • Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2025/1175, słownik wspólnych nazw składników (stosowana od 30 lipca 2026 r.), wersja angielska: pozycje 26674 (Sodium Hydroxide), 22655 (Potassium Hydroxide), 26872 (Sodium Olivate), 26507 (Sodium Cocoate), 22715 (Potassium Olivate), 22594 (Potassium Cocoate), 11096 (Glycerin), 2112 (Aqua), 17916 (Olea Europaea Fruit Oil)
  • Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 w wersji obowiązującej w Wielkiej Brytanii (prawo zachowane z UE), art. 19, legislation.gov.uk, tekst według stanu na 15 sierpnia 2026 r. (to samo brzmienie)
  • Decyzja Komisji (UE) 2019/701, słownik wspólnych nazw składników w wersji obowiązującej w Wielkiej Brytanii (prawo zachowane z UE), legislation.gov.uk: te same nazwy pod innymi numerami pozycji
  • 21 CFR 701.3(a) i 21 CFR 701.20, eCFR, tytuł 21 według stanu na 30 czerwca 2026 r.

Dokumenty, na których opiera się ta odpowiedź. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna; za oznakowanie swojego produktu nadal odpowiadasz ty.