Przewodniki / Mieszanka olejków

Etykieta CLP dla własnej mieszanki olejków zapachowych

Opublikowano: 13 października 2026. Ostatnie sprawdzenie przepisów: 25 września 2026. Informacje o etykietowaniu, nie opinia prawna.

Mieszanka dwóch olejków zapachowych to nowa mieszanina z własną klasyfikacją, a żaden z dwóch dokumentów dostawców jej nie opisuje. Rozporządzenie CLP każe klasyfikować mieszaninę temu, kto wprowadza ją do obrotu (art. 4 ust. 1), a klasyfikacją ustaloną wcześniej w łańcuchu dostaw można się posłużyć tylko wtedy, gdy nie zmienia się składu (art. 4 ust. 6). Zmieszanie dwóch olejków go zmienia. Zestawienie etykiet obu olejków nie jest klasyfikacją. Drogi, które działają, to: klasyfikacja mieszanki od dostawcy, który ją oferuje, gotowa mieszanka kupiona z własnymi danymi, osoba, która potrafi zastosować metody z załącznika I do obu składów, albo jeden olejek na produkt.

Dlaczego dwa dokumenty nie dają jednej etykiety

Dokument CLP dostawcy klasyfikuje dany olejek w wosku przy podanym stężeniu, na podstawie stężenia każdego składnika stwarzającego zagrożenie w gotowym produkcie (art. 11 ust. 2). Po zmieszaniu dwóch olejków każde z tych stężeń się zmienia, i to na trzy sposoby naraz:

• Ta sama substancja z obu olejków się sumuje. Załóżmy, że każdy olejek, przy stężeniu, które stosujesz, wnosi substancję uczulającą na skórę kategorii 1 w ilości 0,7% świecy. Żaden z dokumentów nie pokazuje H317, bo 0,7% jest poniżej progu 1,0% z tabeli 3.4.5, i każdy pokazuje zamiast tego EUH208. Razem substancja stanowi 1,4% świecy, ponad progiem, i mieszanka zostaje zaklasyfikowana jako Skin Sens. 1, z piktogramem i H317, których nie miał żaden z olejków.
• Różne substancje uczulające ocenia się każdą osobno. Sekcja 3.4.3.3.1 klasyfikuje mieszaninę, gdy co najmniej jeden składnik jest obecny na poziomie równym swojemu stężeniu granicznemu lub wyższym. Liczy się więc każda substancja uczulająca z któregokolwiek olejku, która przekracza 1,0% (albo 0,1% dla substancji z podkategorii 1A), a każdą powyżej progu z tabeli 3.4.6 (0,1%, albo 0,01% dla 1A) trzeba wymienić na etykiecie: w zwrocie EUH208, jeśli mieszanka nie jest zaklasyfikowana jako uczulająca, a z nazwy obok klasyfikacji, jeśli jest (załącznik II, sekcja 2.8). Wiersz „Zawiera” mieszanki jest zwykle dłuższy niż u każdego z olejków.
• Zagrożenia dla środowiska wodnego sumuje się między substancjami. Sekcja 4.1.3.5.5 klasyfikuje mieszaninę ze względu na środowisko wodne metodą sumowania, dodając udziały jej składników ważone kategorią i współczynnikiem M. Dwa olejki, z których każdy jest poniżej progu, razem mogą go przekroczyć.

Zdarza się też odwrotnie. Jeśli świeca zawiera 5% olejku A i 5% olejku B, każdy olejek ma połowę stężenia opisanego w jego dokumencie, a zagrożenia, które dokument podaje przy 10%, może przy 5% nie być. Etykieta, która kopiuje oba dokumenty, ostrzega za bardzo przed tym zagrożeniem i za słabo przed sumami opisanymi wyżej. Dlatego mieszankę trzeba ocenić według kryteriów załącznika I (art. 9 ust. 1), na podstawie informacji o jej składnikach (art. 6 ust. 1), a nie składać z dwóch etykiet.

Co robi narzędzie, a czego nie zrobi

Nasze narzędzie do świec składa etykietę z klasyfikacji, którą wpisujesz: zestawia właściwe piktogramy, jedno hasło ostrzegawcze, dokładne brzmienie zwrotów wskazujących rodzaj zagrożenia, zwrot EUH208 i dane dostawcy oraz stosuje zasadę UFI dla danego regionu. Nie oblicza klasyfikacji ze stężeń składników, i to celowo. Metoda sumowania, ogólne stężenia graniczne i współczynniki M to ta część CLP, w której drobny błąd w rachunku daje etykietę błędną z całą pewnością siebie, a narzędzie, które by je zgadywało, byłoby dokładnie niewłaściwym rodzajem pomocy. W przypadku mieszanki wpisywana klasyfikacja musi być klasyfikacją mieszanki.

Identyfikator produktu mieszanki

Art. 18 ust. 3 wymaga dla mieszaniny nazwy handlowej oraz danych identyfikujących substancje, które decydują o jej zaklasyfikowaniu ze względu na wymienione tam zagrożenia dla zdrowia, w tym działanie uczulające na skórę, przy czym wystarczą maksymalnie cztery nazwy chemiczne, chyba że więcej trzeba, aby określić charakter i nasilenie zagrożeń. W mieszance te substancje pochodzą z obu olejków i wybiera się te, które w największym stopniu wpływają na główne zagrożenia dla zdrowia (art. 18 ust. 3, ostatni akapit). Nazwa mieszanki to twój wybór; nazwy substancji nie.

Jak dojść do klasyfikacji

• Zapytaj dostawcę. Jeśli oba olejki pochodzą od jednego dostawcy, poproś o dane mieszanki przy twoim stężeniu; niektórzy je udostępniają albo oferują kalkulator, bo znają pełne składy.
• Kup gotową mieszankę. Gotowa mieszanka sprzedawana jako jeden olejek zapachowy ma jeden dokument i problem znika.
• Zleć klasyfikację. Osoba, która potrafi zastosować załącznik I do obu składów (na podstawie kart charakterystyki od dostawców), może ustalić klasyfikację; tę pracę opisują art. 6 i 9 rozporządzenia CLP.
• Jeden olejek na produkt. Najprostsza droga przy małej ofercie.

Powiązane pytania